Pałac i Park w Krowiarkach
Zespół pałacowo-parkowy, zał. XVII, przebud. XIX, od XVII w. własność kolejno Beesów, Strachwitzowie, Gaszyńscy i Donnersmarckowie. Po wojnie przejściowo Szkoła Aktywu Politycznego i Państwowy Dom Dziecka, od 1963 r. Szpital Rehabilitacyjno-Ortopedyczny.
W okresie 7 lat obiekt został tak zaniedbany, że zmuszono przenieść pacjentów do Korfantowa. Razem z personelem wywędrowały fragmenty wnętrza. Po 1970 opuszczony i zdewastowany. Ob. w rękach prywatnych, w słabo postępującym remoncie, czeka na zmianę właściciela. Obiekt wciąż jest niedostępny do zwiedzania.
Pałac, zbudowano w XVII wieku jako drewniany, przebudowany przez Ernesta Joachima Strachwitza w 1826r. i przez Mikołaja Strachwitza w latach 1852-87. 1898 wzniesioeno skrzydło secesyjne. Neorenesansowy i neobarokowy z secesyjnym skrzydłem, murowany, w starszej części potynkowany. Starsza część piętrowa, nowa - dwupiętrowa. Część starsza na planie prostokąta, z ryzalitami (od frontu ryzalit wydatny, od parku - zamknięty trójbocznie) na osiach.
W narożnikach pd.-wsch. i pn.-zach. kwadratowe wieże z hełmami namiotowymi; w pozostałych narożnikach wieżyczki cylindryczne z hełmami stożkowymi. Ryzalit frontowy zwieńczony szczytem ze spływami i niszami, nad ryzalitem czworoboczna wieża z hełmem przechodzącym w ośmiobok, z dwiema latarniami (ob. w rusztowaniach).
Wieże czworoboczne rozdzielone gzymsami konsolkowymi, w górnej cz. potrójne okna zamknięte półkoliście. Dach cz. starszej mansardowy z facjatkami, kryty eternitem. Hełm wież pobite łupkiem. Dach cz. nowszej mansardowy, z facjatkami, kryty blachą. Szczyty ze spływami, zwieńczone naczółkami o linii falistej.
W wieży bogato dekorowany wykusz z podwójnymi oknami przedzielonymi kolumną; dach siodłowy, wybrzuszony, pokryty blachą w rybią łuskę; zwieńczony dekoracyjnym grzebieniem. Wewnątrz sale kompletnie zdewastowane i rozgrabione.
Park, krajobrazowy, założono w XVII, gruntownie przekształcony 1852-77 staraniem Karoliny Sumin-Sumińskiej (z domu Leszczyc) i Mikołaja Strachwitza, pow. ok. 7 ha. Zachowany układ przestrzenny z osią widokową i polanami, dawne aleje słabo czytelne, urządzenia parku zniszczone. Drzewostan z udziałem gatunków egzotycznych przetrzebiony.
Mauzoleum, w narożniku południowo-wschodnim parku, zbudowano około 1870r., neoklasycystyczne, murowane, potynkowane mauzoleum na planie krzyża. Podziały ścian pilastrami, wejście z portykiem czterokolumnowym dźwigającym belkowanie oraz trójkątny fronton. Portal ujęty pilastrami, w nadprożu trójkątny tympanon. Mauzoleum jest nakryte kopułą pobitą blachą.
Na terenie parku znajdują się również wozownia i stajnia, na planie litery L. Parterowa, murowana, częściowo potynkowana. Wozownia z podcieniami arkadowymi o łuku segmentowym. Dach dwuspadowy, z facjatkami, kryty papą (dach stajni kryty dachówką).
Kościół Świętego Krzyża
Kościół pątniczy p.w. Św. Krzyża (parafia Pietrowice Wielkie), przy drodze do Gródczanek, zbud. 1667 staraniem proboszcza Marcina Moslera, powiększony 1743, remontowany 1965-66.
Drewnianej konstrukcji zrębowej. Prezbiterium zamknięte dwubocznie, z kwadratową zakrystią od pd. Nawa na planie zbliżonym do kwadratu, poprzedzona kruchtą z chórem muzycznym na piętrze. Od wsch. i pn. korpus otoczony sobotami wspartymi na słupach. Wewnątrz w prezbiterium pozorne sklepienie, w nawie strop płaski. W tęczy belka z napisami w jęz. niemieckim, morawskim i polskim, datą przebudowy 1743 oraz kartuszem.
Napisy na belce (i ponad nią) odnoszą się do odpustów zupełnych wyjednanych przez O. Anzelma Kotterbę u papieża Piusa VI w 1783 r. na dzień Znalezienia i Podwyższenia Krzyża Św. Okienka i wejście zamknięte odcinkowo, drzwi do kruchty przesuwane. Przy narożniku pd.-zach. przybudówka ze schodami na chór. Przy niej zewnętrzna ambona, parapet i baldachim pobite gontem.
Od południa nowsze zadaszenie nad ołtarzem polowym, z obrazem Ecce Homo. Ściany pobite gontem. Dachy siodłowe, pobite gontem. Nad nawą ośmioboczna wieżyczka sygnaturki, z latarnią i hełmem baniastym pobitym blachą, zwieńczona krzyżem papieskim.
